Rodos Tarihi:
Rodos şehrinin Tapınak Şövalyeleri tarafından inşa edilmiş kalesi ve Orta Çağ’dan kalma mahallesi UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndedir. Adada ayrıca, Rodos Diagoras Uluslararası Havaalanı ile Rodos şehri arasında kalan kesimde toplanmış 5.500 nüfusluk bir Türk azınlık bulunmaktadır. İç kısımları ormanlıktır ve Türk çamı da denilen Pinus brutia ağaçları kızılçamlar ile kaplıdır. Adanın flora ve faunasının, genel olarak, Yunanistan’ın kalan kısımlarından ziyade, Türkiye’nin batı sahillerini andırdığı kabul görmektedir. Adanın kuzey ucundaki Rodos dışındaki en önemli yerleşim, güneydoğu sahilindeki Lindos’tur.
Ada tarihi boyunca Yunanca’da (Ródos) olarak bilinmiştir. Aynı zamanda Lindos olarak da anılıyordu. Ayrıca adaya İtalyanca: da Rodi, Türkçe: Rodos ve Yahudi ispanyolcası: (Rodes) denir.
Adanın adı Eski Yunanca: Rhódon (gül)’den gelir ve bazen güller adası olarak da anılır. The Travels of Sir John Mandeville yanlışlıkla Rodos’un eski adının Colossus of Rhodes ve Paul’s Epistle to the Colossiansun bir araya getirilmesiyle “Collosus” olarak adlandırıldığını bildirir. Adanın adı antik çağda birçok yılana ev sahipliği yaptığı için Fenike dilindeki yılan anlamındaki “erod” kelimesinden türetilmiş olabilir.
Rodos Adası mızrak ucu benzeri biçimdedir. 79,7 km uzunluk ve 38 km genişlik ile toplam alanı yaklaşık 1.398 km² dir (540 mil kare). Deniz sahili yaklaşık 220 km dir. Rodos şehri, adanın kuzey ucu sonundadır. Antik çağ sitesi ve modern ticaret limanını içerir. Ana havayolu kapısı, Diagoras Uluslararası Havalimanıdır. Havalimanı, Paradisi şehrinin 14 km güney batısındadır. Karayolu ağı, şehirden doğu ve batı sahilleri boyunca yayılmıştır. Sahiller kayalık iken adanın içleri, ekilebilir topraklara sahiptir. Rodos şehrinin dışında adada beyaz badanalı küçük köyler ve kaplıca tatil köyleri vardır. Bunların içinde Faliraki, Lindos, Kremasti, Haraki, Pefkos, Arçangelos, Afantu, Ixia, Koskinu, Embona (Attavyros), Paradisi ve Trianta (Ialysos) sayılabilir. 1.216 m rakımlı Attaviros Dağı adanın en yüksek noktasıdır. Turizm, adanın birincil gelir kaynağıdır.
Flora:
Adanın iç kısmı dağlıktır, seyrek yerleşimlidir ve çam (Pinus brutia) ve selvi (Cupressus sempervirens) ormanlarıyla kaplıdır. Kıyılar kayalık olsa da adada turunçgiller, şaraplık üzüm, sebzeler, zeytin ve diğer mahsullerin yetiştirildiği ekilebilir arazi şeritleri vardır. Adanın adını aldığı birçok çiçekli bitki bol miktarda vardır.
Fauna:
2005 yılında Rodos alageyik nüfusunun genetik olarak farklı olduğu ve acilen korunması gerektiği ortaya çıktı. Yunanca: Petaloudes “Kelebekler Vadisi”‘nde yazın çok sayıda kaplan güvesi ve kelebek toplanır.
Depremler ve Yangınlar:
Tarihi depremlerden Rodos Heykeli’ni yok eden M.Ö. 226 depremi; Rodos şehrinin büyük kısmını yok eden 3 Mayıs 1481 Rodos depremi; ve 26 Haziran 1926’ depremi sayılabilir. 15 Temmuz 2008’de Rodos birkaç eski binada küçük hasara ve bir ölüme neden olan 6.3 büyüklüğündeki 2008 Dodecanese depremi ile sarsıldı. Rodos Adası batısında, geçtiğimiz 2023 Ağustos ayı ortalarında başlayan ve uzun süren yangın, ada sakinleri ve turistler için korkulu anlar yaşatmıştı. Şimdilerde ise, yangın söndürüldü. Ama yangın sonrası tam bir doğa, çevre ve canlı katliamı görüldü. Geçmiş olsun komşu. Bu nedenle bizim gemizim, adanın doğu limanına yanaştı.
Devamı yarın…